ساقی به کجا که می‌پرستم

 تا ساغر می دهد به دستم

آن می که چو اشک من زلالست

 در مذهب عاشقان حلالست

در می به امید آن زنم چنگ

  تا باز گشاید این دل تنگ

از بس که غصه تو قصه در گوشم کرد
غمهای زمانه را فراموشم کرد
یک سیـــنه سخن به درگهت آوردم
چشمان سخنگوی تو خاموشم کرد

*******************************

بازیچه دست یار بودن عشق است

در نتیجه شکار بودن عشق است

در محکمه ای که یار باشد قاضی

محکوم طناب دار بودن عشق است

بی تو در خلوت شب چشم به راهت دارم

چه کنم دست خودم نیست که دوستت دارم

گر با غم دوری ات نسازم چه کنم

به یاد تو گر عشق نیازم چه کنم

چون در نظرم فقط تویی مایه ناز

گر من به توای دوست ننازم چه کنم

منتظر لحظه ی دیدار تو هستم

سهل است بگویم که گرفتار تو هستم

هرچند که تو از من و من ز تو دورم

به جان تو سوگند که دوستدار تو هستم

گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم

بعد از این بوسه دگر بار خطائی نکنم

بوسه دادی و چو برخاست لبم از لب تو

توبه کردم که دگر توبه بیجا نکنم

گفتی که دگر در تو چنان حوصله ای نیست

گفتم که مرا دوست نداری گله ای نیست

رفتی و خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست